• Bevestiging Rider 1e editie
• Bevestiging Rider 2e en 3e editie
• Bevestiging Touratech mount met afsluiting
• Telefoon
• Nuttige plaatsen
• Nieuwe kaarten
• Humor

De Rider 1	op mijn K 1100 LT
De Rider 3	op mijn R 1200 RT

Bevestiging Rider 1e editie
Hoe bevestig je nou een TomTom Rider op je motorfiets? Ik heb heel wat zitten denken en puzzelen om een geschikte oplossing te bedenken.
(Deze beschrijving gaat over het (inmiddels) oudere model van de Rider, dat als eerste model voor de motor door TomTom op de markt werd gebracht. Een beschrijving van de montage van de nieuwere modellen, Rider 2e en 3e editie, wordt verderop op deze pagina beschreven.)
De TomTom moest stevig zitten, goed afleesbaar zijn en niet in de weg zitten bij het aflezen van andere wijzers en meters. Uiteindelijk is het me gelukt op de manier die onderstaande foto's laten zien.
Omdat de klembevestiging van de TomTom nieuw op dat moment nieuw was (er waren dus nog geen ervaringsverhalen) heb ik als extra een borglijntje aangebracht. Dat is het grijze lint dat je op de rechterfoto ziet. Later is het vervangen door een zwart exemplaar: een draaglint voor een mobiele telefoon met een kliksluiting. Mocht de klem van de Rider losschieten, dan ligt het apparaat tenminste niet meteen op het asfalt.

Na een half jaar intensief gebruik ontdekte ik dat de hardware van deze Rider een zwakke kant heeft: de vier contactpuntjes die op de mount zitten, graven zich na verloop in de contactvlakjes op de achterkant van de Rider. Daardoor verdwijnt het koperen laagje op de contactvlakjes. Het resultaat? Geen contact meer tijdens het rijden!
Na een eerste reparatie was het een onaangename verrassing dat het binnen twee maanden alweer raak was. Daaruit bleek dat ik niet alleen maar last had gehad van een 'maandagproduct'.

Bij het zoeken naar een oplossing hebben een paar mensen mij enorm geholpen: Rob Hoo en Rob Koster: geweldig bedankt voor jullie foto's, adviezen en meedenken!
Hieronder een beschrijving en een aantal foto's van de extra maatregelen die ik genomen heb om de effecten van het trillen zoveel mogelijk te beperken.
(Klik op de foto's om die in een groter formaat te bekijken.)

Dit zijn de beide onderdelen: de mount en de Rider. Let op de extra elastiekjes aan de zijkanten van de mount. Die hebben aan de uiteinden een plastic haakje, om de Rider extra stevig tegen de mount aan te trekken (zie ook de foto's hiernaast en verderop).	Dit zijn de beide onderdelen zoals ze in elkaar komen te zitten. Nu is de extra bevestiging met behulp van het elastiek goed te zien.	De contactpunten worden dik ingesmeerd met vet om de trillingen te dempen. Bovendien zorgt het vet voor een extra laagje tussen de Rider en de mount. Het spul dat ik gebruikt heb, is: Permatex Kabelbeschermingsvet (tube 85 gram; nr. 22058). Niet vergeten om regelmatig opnieuw aan te brengen!
De boutjes waarmee de mount op het dashboard is bevestigd, hebben ook een extra beveiliging gekregen: een ringetje waarop een rubbertje bevestigd is. Dat geeft wel iets meer beweging in de Rider tijdens het rijden, maar de fijne trillingen worden erdoor gedempt.	Het basisgedeelte van de mount is bevestigd op het dashboard. Op deze foto nog zonder de extra rubberen ringetjes.	De mount is nu volledig gemonteerd op het dashboard.
Om de poot van de mount gaan een paar tie-wraps als extra beveiliging. (Stel je voor dat het ene boutje in het midden het begeeft...)	Hier is ook het extra borglijntje met kliksluiting vastgemaakt op de mount. (Het uiteinde met de kliksluiting is herkenbaar bij de plek van de pijl.)	Dit is het plaatje compleet, zoals de Rider op de motor bevestigd is. Nu kom ik overal waar ik wil zijn.

Bevestiging Rider 2e en 3e editie
Ik was in gelukkige omstandigheid dat ik de nieuwere versies van de Rider (2e en 3e editie) kon testen. Dat betekende dus opnieuw nadenken over de bevestiging.
Wat de bevestiging betreft is er weinig of geen verschil tussen de Rider 2 en de Rider 3.
(Officieel gaat de Rider 3 door het leven onder de namen 'Rider Pro Europe' en 'Urban Rider Europe'. Mooie namen, maar in feite gaat het om verbeterde versies van de Rider 2. Het zijn verbeteringen die zowel de hardware als de software betreffen.
In andere opzichten is versie 3 een uitgeklede versie 2: niet ieder model wordt standaard met een headset geleverd. En ook de laadkabel voor op de motor is helaas niet standaard, zodat het opladen thuis moet gebeuren.)
Gelukkig kon ik de basis van de vorige Rider gebruiken: de gaatjes die ik in het dashboard gemaakt had. Ook de stroomkabel kon blijven zitten, omdat bij deze nieuwe Rider hetzelfde type geleverd wordt.
In andere opzichten is de nieuwe editie veel beter dan de oude: de bijgeleverde headset is stukken beter wat geluid betreft. Ook in het gebruik een stuk gemakkelijker en praktischer.
(Bij de Rider 3 is er verschil: de 'Rider Pro Europe' wordt geleverd met headset, terwijl de 'Urban Rider Europe' het zonder moet doen.)
Wat vooral belangrijk is: het zwakke punt bij de oude Rider 1 is verbeterd. Er worden veel minder trillingen doorgegeven van de motor naar de Rider, zodat de contactpunten niet beschadigd raken door het gebruik. Deze verbetering is te danken aan een betere mount (met twee dikke rubberen kogels) en aan het feit dat de nieuwere Riders veel strakker op de mount bevestigd worden, waardoor er (vrijwel) geen beweging is tussen de contacpunten op de mount en de contactpunten op het apparaat zelf. Ook insmeren met vet is dus niet meer nodig!
(Klik op de foto's om die in een groter formaat te bekijken.)

Dit is de achterkant van het apparaat. Hier is duidelijk te zien, dat het apparaat op een andere manier bevestigd wordt op de mount dan de vorige uitgave.	Dit is het uiterste deel van de mount. Op dit deel van de mount wordt het apparaat bevestigd: van bovenaf naar beneden eroverheen schuiven en dan ... klik!	Hier de meest belangrijke onderdelen van de Rider 2 verzameld. De Rider is over het uiterste deel van de mount heen geschoven en vastgeklikt. De onderdelen aan de linkerkant vormen het middelste deel van de mount.
Hier dezelfde onderdelen nog een keer, maar nu los van elkaar in de goede volgorde gelegd. De vleugelmoer uit het vorige plaatje heb ik vervangen door een grote moer met een slot. Dat leek me beter uit veiligheidsoverwegingen. Wel heb ik een dikkere bout moeten nemen (8 mm. i.p.v. 6 mm.) omdat ik geen moer met slot van 6 mm. kon vinden. Het gat door de mount heb ik zodoende ook iets moeten uitboren. Over de moer met het slot heb ik de meeste vragen gekregen. Daarom even iets meer: Het ding is een onderdeel van een fietsendrager voor op de auto, van het merk Thule. Misschien dat je bij Halfords (of een dergelijke zaak) zulke onderdelen los kunt bestellen. Inmiddels is de fabrikant van de RAM mounts ook wakker geworden. Afsluitbare moeren worden nu ook speciaal gemaakt. Te krijgen bijvoorbeeld bij WayPoint. Meer info? Klik hier!	De metalen cirkel met de rubberen kogel wordt met 4 schroeven bevestigd op de achterkant van het uiterste deel van de mount.	Dit is het middelste deel van de mount. De uitsparingen aan beide uiteinden zijn de plekken waar de rubberen kogels in geklemd worden. Deze twee kogels zijn belangrijk voor het dempen van de trillingen. Zoals gezegd, heb ik de vleugelmoer vervangen door een moer met ingebouwd slot, zodat ik niet het hele onderdeel elke keer van de motor af hoef te halen, als ik ga tanken of boodschappen ga doen. Over de moer met het slot heb ik de meeste vragen gekregen. Daarom even iets meer: Het ding is een onderdeel van een fietsendrager voor op de auto, van het merk Thule. Misschien dat je bij Halfords (of een dergelijke zaak) zulke onderdelen los kunt bestellen. Inmiddels is de fabrikant van de RAM mounts ook wakker geworden. Afsluitbare moeren worden nu ook speciaal gemaakt. Te krijgen bijvoorbeeld bij WayPoint. Meer info? Klik hier!
Dit is het eerste deel van de mount met aan het eind weer een rubberen kogel. Gelukkig bleken de gaten op ongeveer dezelfde afstand van elkaar te zitten als bij de vorige uitgave van de Rider, zodat ik dezelfde gaten en bouten weer kon gebruiken. Het is vast niet de bedoeling van de ontwerper geweest dat ik het zo zou bevestigen, maar op de K 1100 LT vond ik dit de meest gemakkelijke manier.	Eén stap verder: het middelste gedeelte van de mount is er nu op gezet. Verder zie je op deze en de vorige foto (boven het dashboardlampje) dat ik een extra boutje gebruikt heb om de beide dashboarddelen stevig tegen elkaar te houden. Dat vermindert de grotere bewegingen van de Rider. Later heb het boutje vervangen door een tie-wrap (i.v.m. beschadigingen). Wat je ook kunt zien, zijn de contactkabel en het veiligheidslint. (De contactkabel wordt niet standaard geleverd bij de modellen van de Rider 3.)	Bijna klaar: ook het laatste onderdeel van de mount zit er nu op.
Klaar om te rijden: ook de Rider zit nu vastgeklikt.	Nog even van de andere kant bekeken. Hier is te zien hoe de Rider door middel van het veiligheidslint nog eens extra vastgemaakt is aan de mount.	Zo ziet het eruit als ik ga rijden: mooi overzichtelijk. De Rider zit andere onderdelen op het dashboard niet in de weg. En tegelijk zit hij mooi beschermd achter de ruit.

Bevestiging van Touratech mount met afsluiting voor Rider 2e en 3e editie

Ik kreeg er genoeg van dat ik elke keer het apparaat van de motor moest halen, als ik even afstapte om te tanken. Er zijn meer van dat soort korte stops, waarbij je niet altijd in de directe omgeving van de motor blijft. Om dan elke keer de TomTom los te halen, is wel heel lastig. Gelukkig heeft Touratech een bevestiging voor de Rider 2e en 3e editie met een slotje erop. De 'handlebar bracket lockable'. Heerlijk! Het ding heeft één nadeel: als je het monteert zoals Touratech aangeeft, heb je wel een enorme knol boven je dashboard hangen. Gelukkig is er (in combinatie me de RAM mount die bij de Rider geleverd wordt) een oplossing die gemakkelijker is en die er bovendien een stuk beter uitziet. Hieronder een stap voor stap beschrijving.

Dit zijn de onderdelen die in de verpakking zitten. Het grootste deel ervan heb je niet nodig als je de RAM mount gebruikt die geleverd wordt bij de Rider.	Dit zijn de onderdelen die je nodig hebt. Je moet wel zelf de boutjes (of schroefjes) kopen. Je hebt namelijk boutjes nodig van het formaat M5x20. (De boutjes die bij de mount geleverd worden, hebben het formaat M5x16.)	Dit zijn onderdelen die je al hebt en die je nodig hebt om de nieuwe mount te bevestigen.
Zet het uiteinde van de RAM mount tegen de achterkant van de Touratech mount. Plaats vervolgens de vier boutjes en ringetjes op de aangegeven manier.	Draai het geheel voorzichtig om en schuif de vier kokertjes over de uiteinden van de boutjes heen. De foto laat het resultaat zien.	Leg de TomTom mount erop en schroef hem vast.
Als alles in elkaar zit, ziet het er zo uit.	Het bevestigen op de motor is een fluitje van een cent.	Nu de TomTom er nog op, en het is klaar!

Telefoon
Eén van de voordelen van een TomTom Rider is het feit dat je er een bluetooth telefoon op aan kunt sluiten om tijdens het rijden gesprekken te kunnen voeren. Op zich heel handig, want vóór die tijd moest ik altijd een parkeerplaats opzoeken, als ik merkte dat iemand geprobeerd had om me te bellen.
Maar voordat ik dat voor elkaar had... Eerst heb ik het geprobeerd met een Samsung D600. Maar dat lukte niet. Ik bleef tegen problemen oplopen. Nu stond die telefoon inderdaad niet in de 'goedgekeurde lijst' van TomTom, maar het was in die tijd (2006) één van de nieuwere modellen van Samsung. Dus waarom zou het niet werken? Maar om de één of andere reden bleef het toch mis gaan: er kwam wel een bluetooth-verbinding tot stand, ook ging de telefoon wel over, maar zodra de telefoonverbinding tot stand kwam, was het afgelopen met het geluid. Niks. Soms meteen, soms na een paar woorden.
Uiteindelijk ben ik maar weer teruggegaan naar de Primafoon en het toestel omgeruild voor een Samsung E760. Een minder mooi toestel, met minder mogelijkheden, maar met één groot voordeel: het stond wel in de lijst van toestellen die getest en goedgekeurd waren door TomTom. Maar wie schetst mijn verbazing, toen ik bij dat toestel precies dezelfde problemen ondervond? Een paar keer bellen met de helplijn van TomTom bracht geen uitkomst. Uiteindelijk moesten ze daar erkennen dat het probleem niet alleen bij mij zat, want toen ze het gingen uitproberen, liepen zij tegen dezelfde situatie aan. Je vraagt je dan wel af, wat het testen en goedkeuren bij TomTom eigenlijk inhoudt...
Nog een keer naar de Primafoon. Nog een keer ruilen. Deze keer koos ik voor een Nokia 6230i. Ik had geen zin om nog een Samsung te proberen. Gelukkig deden ze in de winkel niet moeilijk. Integendeel. Ik kreeg alle medewerking van het personeel om ter plekke uit te proberen of die telefoon het wel goed deed. En ja hoor!
Waar het probleem precies zit met de beide Samsungs, weet ik nog steeds niet. Maar mocht je ook een combinatie overwegen van een TomTom Rider en een telefoon, dan weet je nu dat de combinatie van een Rider met een Samsung problemen kan geven.

Deze werkt dus niet!	Deze werkt ook niet!	Deze werkt wel goed!

En dan denk je dat je er bent. Mooi niet dus! Telefonisch verbinding maken ging nu prima, maar het eerste telefoongesprek was een ramp. Dat wil zeggen: aan de andere kant van de lijn was ik niet of nauwelijks te verstaan. Dat werkt natuurlijk niet echt. Na enig zoeken bleek dat de microfoon van de headset (geleverd bij de TomTom Rider 1) veel te gevoelig was. Allerlei bijgeluiden werden ook opgevangen en doorgegeven. Dus moest de microfoon wat minder gevoelig worden. Dat is gelukt door er een weerstandje van 270 Ohm tussen te zetten. Op de foto is dat te zien op de plek waar het snoer een beetje dikker geworden is. Na deze aanpassing werkte alles echt naar tevredenheid.

Deze notities over geschiktheid van telefoons en over het aanpassen van het geluid, gelden alleen voor de Rider 1: Intussen heb ik een paar verschillende Samsung telefoons geprobeerd in combinatie met de Rider 2, en dat gaat prima! Ook het geluid hoeft niet meer aangepast te worden. De nieuwere uitgaven van de Rider (2 en 3) hebben een veel betere bluetooth headset dan de oude uitgave.

• 'Wijzig voorkeuren'
• 'Beheer NP's'
• 'Waarschuw nabij NP'
• Selecteer het gewenste bestand met NP's.
• Bij de eventuele vraag om deze NP's te verwijderen, geef je 'Nee' als antwoord.
• Geef de gewenste afstand om de waarschuwing te horen.
• Maak een keus bij de mogelijkheid om alleen te waarschuwen als een NP op de route ligt.
• Als je nu een geluid kunt kiezen, is er iets fout gegaan. Je hebt dan mogelijk een oudere versie van de Navigator software, het geluidsbestand heeft een verkeerde naam of het heeft een ongeldige indeling.
  Als je alles goed voorbereid hebt, wordt namelijk vanzelf het bestand gebruikt, dat je daarvoor klaargemaakt hebt.
• Selecteer verschillende keren 'OK' tot je weer terug bent in het hoofdvenster.

Nieuwe kaarten
Het installeren van een nieuwe kaart op je TT Rider kan problemen opleveren, heb ik gemerkt. In december 2006 kocht ik via Internet een nieuwe kaart van West Europa. Ik deed keurig alles zoals het moest: kaart gedownload via TomTom HOME, netjes geïnstalleerd en rijden maar... Maar dat ging dus mooi mis!
Toen ik de kaart wilde gebruiken, kreeg ik de melding dat de kaart nog niet geactiveerd was en dat ik via www.ttcode.com een activeringscode moest ophalen. Geen probleem. Netjes alle stappen doorgelopen en een activeringscode gekregen.

Toen begon het pas goed. De activeringscode werd niet geaccepteerd. Ik kreeg de melding dat de code niet geldig was voor de kaart die ik geïnstalleerd had. Een paar dagen lang heb ik verschillende keren contact gehad met de helpdesk van TomTom, maar het probleem bleef bestaan. In eerste instantie kreeg ik zelfs te horen dat mijn probleem onmogelijk was, en dat het gewoon goed moest gaan. Pas na aanhouden en vriendelijk aandringen werd mijn probleem diepgaander bekeken.
Allerlei oplossingen werden aangedragen. Ik heb ze stuk voor stuk uitgeprobeerd, maar werkelijk niets hielp. De activeringscode werd niet geaccepteerd!

Wat uiteindelijk bleek te helpen, was het volgende: er is een flash tooltje beschikbaar, waarmee je het ROM-geheugen van je TomTom kunt flashen (schoonmaken en opnieuw instellen).
Intussen was ik zover dat ik bij het idee van 'flashen' allerlei associaties kreeg over geflest worden. Maar gelukkig bleek dit tooltje het ei van Columbus te zijn. Nadat ik met dat programmaatje het ROM-geheugen van mijn TomTom behandeld had, voelde ik me niet langer geflest, maar 'geflashed'. Want toen ik vervolgens, argwanend geworden, opnieuw de activeringscode invoerde, werd die ineens wel geaccepteerd. Pfff... Opluchting!

Mocht je tegen hetzelfde probleem aanlopen en je wilt bij TomTom vragen om de flash tool, zorg dan wel dat je de goede krijgt! Er zijn namelijk verschillende versies.
Eerst kreeg ik een versie voor de GO-serie. Volgens de medewerker van de helpdesk zou die ook moeten werken bij de Rider. Mooi niet dus! Een andere medewerker van de helpdesk wist gelukkig dat je voor de Rider een andere uitvoering van dat programmaatje nodig hebt...

Humor
En tenslotte: ook een TomTom roept humor op: klik hier.

naar het begin van deze pagina